VAT หรือภาษีมูลค่าเพิ่มที่เรารู้จักกันเป็นอย่างดี เป็นภาษีที่จัดเก็บจากการขายสินค้าและบริการ รวมถึงการนำเข้า โดยเมื่อขายสินค้าหรือบริการได้ ผู้ประกอบการที่จดทะเบียนจะต้องออกใบกำกับภาษีขายให้กับลูกค้าทุกครั้ง อย่างไรก็ตามอาจดูเหมือนว่าผู้ประกอบการต้องเป็นผู้ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเอง แต่แท้จริงแล้วลูกค้าเป็นคนเสียภาษีมูลค่าเพิ่มให้กับร้านค้าทุกครั้งเมื่อทำการซื้อสินค้าหรือบริการ

          นอกจากนี้ผู้ประกอบการที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มยังสามารถนำภาษีมูลค่าเพิ่มจากการซื้อสินค้าและบริการ จากผู้ประกอบการอื่น ๆ ที่ได้ทำการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเช่นเดียวกัน มาหักออกจากภาษีขายในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มหรือขอคืนภาษีซื้อได้ ซึ่งผู้ประกอบการต้องระวังตรงนี้อย่างมาก เนื่องจากภาษีซื้อบางรายการถูกระบุอยู่ในภาษีซื้อต้องห้ามด้วย เพื่อให้ผู้ประกอบการมีความเข้าใจอย่างถูกต้องวันนี้เราจะมาดูกันว่าภาษีซื้อใดบ้างเป็นภาษีซื้อต้องห้าม

ภาษีซื้อต้องห้ามคืออะไร ?

          ถ้าให้เข้าใจง่าย ๆ ภาษีซื้อห้ามก็คือ ภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ประกอบการต้องจ่ายเมื่อทำการซื้อสินค้าหรือบริการ เพื่อนำมาเป็นส่วนประกอบในการผลิตสินค้าและบริการของตน แต่ไม่สามารถนำมาหักออกจากภาษีขายในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มหรือขอคืนภาษีซื้อ

          โดยภาษีซื้อต้องห้าม เป็นภาษีที่กฎหมายไม่ให้นำมาหักออกจากภาษีขาย หรือขอคืนภาษีซื้อ ซึ่งได้กำหนดไว้ในมาตรา 82/5 แห่งประมวลรัษฎากร

ลักษณะของภาษีซื้อต้องห้าม ได้แก่

- ภาษีซื้อที่ไม่มีใบกำกับภาษี หรือไม่สามารถแสดงใบกำกับภาษีได้ อันเกิดจากไม่ได้รับใบกำกับภาษีจากผู้ขาย หรือในใบกำกับภาษีระบุชื่อบุคคลอื่น รวมถึงไม่สามารถแสดงใบภาษีซื้อกับเจ้าหน้าที่กรมสรรพากรได้ว่าซื้อจริง

- ใบกำกับภาษีนั้นมีข้อความที่ไม่ถูกต้อง ดังนั้นผู้ประกอบการควรตรวจสอบข้อความในใบกำกับภาษีว่าถูกต้อง ครบถ้วนและสมบูรณ์หรือไม่

- ภาษีที่ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับการประกอบกิจการ

- ภาษีซื้อที่เกิดจากรายจ่ายเพื่อการรับรอง เช่นค่าที่พัก, ค่าอาหาร, ค่าเครื่องดื่ม เป็นต้น นอกจากนี้ยังรวมถึงค่าสิ่งของหรือประโยชน์อื่นใดให้แก่บุคคลซึ่งได้รับการรับรอง

- ภาษีซื้อตามใบกำกับภาษีที่ออกโดยผู้ไม่มีสิทธิออกใบกำกับภาษี

- ภาษีซื้อที่เกิดจากการซื้อ เช่าซื้อ เช่า รับบริการ หรือรับโอนรถยนต์นั่งและรถยนต์โดยสารที่มีที่นั่งไม่เกิน 10 คน

เผยแพร่เมื่อ 27 พ.ย. 2018